Χρόνια σου Πολλά!

Με μάτια κουρασμένα...σφαλιστά...

και μ' ένα πικρό κόμπο στο λαιμό...

Κάθε σου ευχή, ευχή μου!

Moναχικές γυναίκες ...

Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία - Ελένη Δήμου - Τάνια Τσανακλίδου

Είναι βραδιές που θέλω κάπου να μιλήσω,
από ένα χέρι να πιαστώ,
να βγω έξω να ζήσω,
για ένα τσιγάρο, ένα ποτό,
να πιάσω κάποιον να του πω:
"δώσ' μου το χρόνο σου...
κι εγώ θα γείρω το κεφάλι μου στον ώμο σου."
Μα η τρομαγμένη μου καρδιά μου λέει:
"δε γίνεται".
Στου πρώτου άγνωστου το πρώτο "γεια"
δεν παραδίνεται.

Εγώ δεν ξέρω αν έχω στάλα λογική.
Φτάνω στο σπίτι, λέω "μπαίνω φυλακή".
Εκείνος έρχεται κοντά μου, μ' αγκαλιάζει
κι ύστερα μόνος στα προβλήματα βουλιάζει.
Παραπονιέται, βλαστημάει τον εαυτό του,
και λίγο πριν το τελευταίο χασμουρητό του
με πιάνει κρίση,
σέρνεται απάνω μου
τον έρωτα να ζήσει.

Κι εγώ είμαι μόνη, για χρόνια έχτιζα έναν τοίχο.
Ύστερα τρόμαξα και θέλησα να φύγω.
Άρχισα τότε με αγωνία να γκρεμίζω,
να λέω "βοήθα με, Χριστέ" και να δακρύζω.
Πήρα τους δρόμους και διέξοδο ζητούσα,
χαμένα όνειρα και χρόνια κυνηγούσα.
Καπνός και σκόνη,
και όλα γύρω μου φωνάζουν
"είμαι μόνη".

Οι πιο μεγάλες νύχτες
είναι αυτές που κλαις και δε σ' ακούν.
Θυμίζουνε γυναίκες,
μοναχικές γυναίκες που πονούν.

Μπαμπά μου ...5 χρόνια σήμερα ...

I found myself today
Oh, I found myself and ran away
Something pulled me back
Voice of reason I forgot I had
All I know is you're not here to stay
But you always used to say
But it's written in the sky tonight

So I won't give up
No, I won't break down
Sooner than it seems life turns around
And I will be strong
Even if it all goes wrong
When I'm standing in the dark
I'll still believe
Someone's watching over me

Seen that red light
And it's shining on my destiny
Shining all the time
And I won't be afraid
To follow everywhere its taking me
All I know is yesterday is gone
And right now I belong
To this moment to my dreams

It doesn't matter what people say
It doesn't matter how long it takes
Believe in yourself
And you'll find how
And it only matters how true you are
Be true to yourself
And follow your heart.

So I won't give up
No, I won't break down
Sonner than it seems life turns around
And I will be strong
Even if it all goes wrong
When I'm standing in the dark
I'll still believe
That I won't give up
No, I won't break down
Sonner than it seems life turns around
And I will be strong
Even when it all goes wrong
When I'm standing in the dark
I'll still believe
That someone's watching over
Someone's watching over
Someone's watching over me
Yeah, yeah
Oh, oh, someone's watching over me

Μου λείπεις το ίδιο εδώ και πέντε χρόνια.

Σ' αγαπώ!

Φθινόπωρο 2009...

Κάθε πρωί που ξυπνάω καταλαβαίνω όλο και πιο καλά πως το φθινόπωρο είναι ήδη εδώ.

Ο συννεφιασμένος ουρανός με τα σύννεφα σε παράταξη, απειλητικά, πάνω στις κορυφές των βουνών, τα λουλούδια της βεράντας με όψη λυπημένη, κίτρινα φύλλα και αραιά ανθάκια, οι δύσκαμπτες αρθρώσεις μου, η διάθεσή μου...

Όλα έχουν άρωμα υγρασίας. Να πως να το πω...σα να έχουν βγει όλα απ' το σεντούκι του χρόνου.

Πάνε σχεδόν δυο χρόνια από τότε που σκάλωσε η ψυχή μου στην περίφραξη της ζωής σου καθώς με κυνήγησες σαν τον εισβολέα. Κρέμομαι εκεί, έρμαιο στους καιρούς και στις διαθέσεις α κ ό μ α...

Μέσα μου κρατώ σφιχτά το κουβάρι των συναισθημάτων μου. Προσπαθώ μη μου φύγει απ' τα χέρια και ξετυλιχτεί. Δεν θέλω...γιατί δεν θέλω να ξέρεις...

Μια προσμονή, μια καρτερία είναι μόνιμη πια. Συνεχίζω στους ρυθμούς μου το κατά δύναμιν. Επιβάλλεται. Αλλά για όσα συμβαίνουν έχω την αίσθηση του εφήμερου. Εγώ περιμένω κάτι...Αυτή η προσμονή είναι μόνιμη συντροφιά μου. Δεν με κουράζει, δεν με φοβίζει, την αγαπώ. Μυρίζει το άρωμά σου ανακατεμένα με την υγρασία των καιρών.

Κάπου θ' ανταμώσουμε πριν φύγω... αφού το θέλεις τόσο.

Μάθε παίζειν... επιτέλους ΒΡΕ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΗ!!!!!!!!!!

σκηνὴ πᾶς ὁ βίος καὶ παίγνιον·

ἢ μάθε παίζειν τὴν σπουδὴν μεταθεὶς,

ἢ φέρε τὰς ὀδύνας.
...

...

φέρε τὰς ὀδύνας

φέρε τὰς ὀδύνας

φέρε τὰς ὀδύνας

φέρε τὰς ὀδύνας

φέρε τὰς ὀδύνας

φέρε τὰς ὀδύνας

φέρε τὰς ὀδύνας

φέρε τὰς ὀδύνας

φέρε τὰς ὀδύνας

Που είμαι ???

Που είμαι;





Δεν έχω ιδέα ΠΟΥ!!!


Εδώ και μήνες...





ΤΑΞΙΔΕΥΑ...


Σε ακρογιαλές...


Σε βουνά...


Σε αγκαλιές...





ΧΑΝΟΜΟΥΝ...


Σε χάδια...


Σε φιλιά...


Σε βλέμματα...








Αναπνέω...ακόμα...


Μια απ' τις αγαπημένες μου φράσεις στ' αγγλικά:

"Ι will survive"

Ένστικτο...


Επιβίωση...


Τα καταφέρνω...








Θα μ' εντοπίσω μέσα στο χάος.

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΛΛΗ ΥΠΟΜΟΝΗ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Στίχοι: Βασίλης Γιαννόπουλος
Μουσική: Χριστόφορος Κροκίδης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Δεν έχω άλλη υπομονή
δεν έχω που να ταξιδέψω
μου περισσεύει μια ζωή
δεν έχω που να την ξοδέψω
χειμώνιασε και μ' άφησες απ' έξω

Με χάδια πρόστυχα φτηνά
εγώ δεν πρόλαβα να παίξω
πάνω σου μόνο μια φορά
σαν δάκρυ πρόλαβα να τρέξω
χειμώνιασε και μ΄άφησες απ' έξω

Αγάπες έρχονται και πάνε
παίζουν μαζί μας σαν παιδιά
αγάπες που μας ξεπερνάνε
κι ύστερα γίνονται πουλιά
έλα, απόψε βάλε τα καλά σου
έλα, απόψε ντύσου γιορτινά
έλα, έλα και πάρε με κοντά σου
έλα, και μη με δώσεις πουθενά

Δεν έχω άλλη υπομονή
δεν έχω δρόμο να διαλέξω
μέσα μου ουρλιάζει μια φωνή
χωρίς εσένα πως ν' αντέξω
χειμώνιασε και μ' άφησες απ' έξω